مقالات

پیش از زخم شدن پینه به دکتر مراجعه کنید.

پیش از زخم شدن پینه به دکتر مراجعه کنید.

پینه را پیش از زخم شدن، جدی بگیرید!

به احتمال خیلی زیاد تا به حال خود و یا اطرافیانتان پینه را تجربه‌ کرده‌اید. پینه از اصطکاک مکرر، سایش یا تحریک و فشار روی پوست ایجاد می‌شود و شایع‌ترین علت ایجاد آن کفش‌هایی‌اند که اندازه‌ی پایتان نیستند. اما نگران نباشید با کمی توجه و مراقبت می‌توان از اکثر موارد پینه پیشگیری کرد. در این مواقع با ما همراه باشید تا باهم درباره‌ی زخم پینه بیشتر بدانیم.

پینه چیست؟

پینه بخشی از لایه خارجی پوست است که به دلیل اصطکاک، فشار یا تحریک ضخیم می‌شود. پینه اغلب روی پاها ایجاد می‌شود، اما روی دست‌ها، آرنج‌ها یا زانوها نیز ممکن است به وجود بیاید.

پینه‌ها معمولاً بدون درد هستند و ناراحتی زیادی ایجاد نمی‌کنند و فقط با لمس ناحیه ایجادشده متوجه یک برآمدگی خواهید شد. با این حال، هنگام راه رفتن که کفش به آن‌ها فشار وارد می‌کند، ممکن است دردناک شوند.

پینه‌ها اغلب بزرگ‌تر و پهن‌تر از میخچه هستند و لبه‌های آن کمتر مشخص است. همچنین آن‌ها درجایی ظاهر می‌شوند که پوست مکرراً به چیزی مانند استخوان، کفش یا زمین ساییده می‌شود.

پینه پلانتار نوع خاصی از زخم پینه است که در پایین پاشنه پا ایجاد می‌شود. این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از استخوان‌های پا بلندتر از دیگری باشد و هنگام راه رفتن با شدت بیشتری به زمین برخورد کند. این امر باعث ضخیم شدن پوست زیر این استخوان می‌شود.

چه چیزی باعث پینه می‌شود؟

شایع‌ترین علت به وجود آمدن پینه هرگونه فشار یا اصطکاک روی پوست است.

مواردی که می‌توانند باعث فشار و اصطکاک شوند عبارت‌اند از:

  • پوشیدن کفش‌های خیلی تنگ، خیلی گشاد و یا پاشنه‌بلند
  • وجود درزی درون کفش که با پنجه پا اصطکاک دارد
  • پوشیدن جوراب‌های نامناسبی که اندازه پا نیستند
  • جوراب نپوشیدن
  • بپا برهنه راه رفتند، زیرا در این حالت پوست برای محافظت از خود ضخیم می‌شود
  • استفاده از ابزاردستی، تجهیزات ورزشی یا آلات موسیقی بدون پوشیدن دستکش
  • دوچرخه‌سواری مکرر
  • زانو زدن یا تکیه دادن زیاد از حد آرنج روی میز

عوامل خطرساز دیگر عبارت‌اند از بالا بودن سن، بیماری‌های مفصلی، سایر مشکلات پا مانند بونیون یا انگشت چکشی، راه رفتن زیاد روی سطوح صاف یا صاف بودن کف پا.

زخم پینه

نشانه و علائم زخم پینه چیست؟

پینه می‌تواند این احساس را در فرد ایجاد کند که گویی روی سنگ راه می‌رود. علائم یا نشانه‌های زیر ممکن است نشان‌دهنده وجود پینه باشد:

  • ایجاد یک برآمدگی برجسته و سفت
  • ایجاد یک ناحیه ضخیم روی پوست
  • احساس درد یا حساسیت در زیر پوست

اگر پینه بسیار دردناک شد و قرمز به نظر رسید، از محل زخم پینه مایع ترشح شد و در محل موردنظر احساس گرما و داغی کردید، به دنبال مشاوره پزشکی باشید. این‌ها ممکن است نشانه‌های آلوده بودن زخم پینه باشند.

چگونه می‌توانم از ایجاد زخم پینه جلوگیری کنم؟

اقدامات زیر می‌تواند به کاهش خطر ایجاد پینه و پیشگیری از آن کمک کند:

  • کفشی بپوشید که راحت و مناسب باشد. کفش باید کاملاً اندازه‌ی پای شما باشد و ناحیه پنجه کفش باید طول و عرض کافی داشته باشد تا انگشتان پا به کفش یا انگشتان دیگر ساییده نشوند.
  • با کفش خود جوراب بپوشید.
  • از کفی‌های بالشتکی و ضربه‌گیر استفاده کنید. این کفی‌ها می‌توانند نیروهای تحمل‌کننده وزن را در کف پای شما یکنواخت کرده و از تشکیل پینه جلوگیری کنند.
  • هنگامی‌که از ابزار استفاده می‌کنید و کار دستی انجام می‌دهید، دستکش بپوشید.
  • پاهای خود را هرروز با آب گرم و صابون بشویید، خشک‌کنید و از کرم مرطوب‌کننده پا استفاده کنید. این به نرمی و لطافت پوست شما کمک می‌کند.
  • ناخن‌های پای خود را کوتاه نگه‌دارید.
  • پابرهنه راه نروید.
  • هر زمان پایتان عرق کرد آن را خشک‌کنید.

پینه چگونه در خانه درمان می‌شود؟

درمان بستگی به علائم شما و علت ایجاد پینه دارد. برای پینه معمولی، از بین بردن تجمع پوست یک درمان مؤثر است. برای این کار این مراحل را دنبال کنید:

  1. ناحیه‌ای که روی آن پینه ایجادشده است را در آب گرم خیس کنید تا پوست نرم شود (حدود 5 تا 10 دقیقه).
  2. سنگ‌پا یا سنباده را خیس کنید.
  3. در حالی که پوست پای شما هنوز نرم است، سنگ‌پا یا سنباده را به‌آرامی روی پینه حرکت دهید تا بافت مرده از بین برود. سنگ یا تخته را در یک جهت حرکت دهید. مراقب باشید که زیاد محکم سمباده را روی پوست نکشید زیرا این کار می‌تواند منجر به خونریزی و عفونت شود.
  4. هرروز یک کرم یا لوسیون مرطوب‌کننده را روی پینه و پوست مرده اطراف آن بمالید. به دنبال محصولاتی باشید که حاوی اوره، اسید سالیسیلیک یا لاکتات آمونیوم هستند. این مواد به‌مرورزمان پوست را نرم می‌کنند.
زخم پالوس

نحوه تشخیص پینه چگونه است؟

برای شناسایی پینه، پزشک پاهای شما را معاینه می‌کند. او ممکن است بر روی نواحی مختلف فشار وارد کند تا حساسیت پوست را ارزیابی کند. او همچنین ممکن است از شما بخواهد که در اتاق راه بروید تا بتواند راه رفتن شما را ارزیابی کنند.

پزشک احتمالاً از شما در مورد عادات سبک زندگی‌تان می‌پرسد، ازجمله:

  • روتین معمول مراقبت از پا
  • نحوه انتخاب کفش
  • مقدار راه رفتن و ایستادن در طول روز
  • آیا اخیراً در ورزش یا فعالیت‌هایی که ازنظر جسمی سخت ‌باشند شرکت کرده‌اید

آیا برای درمان پینه به جراحی نیاز است؟

اکثر پینه‌ها را می‌توان با پیروی از نکات ساده ذکرشده در این مقاله مدیریت کرد. با این حال در دو حالت ممکن است به جراحی نیاز پیدا کنید.

در مورد اول اگر ناهنجاری ساختاری در پا یا انگشتان پا داشته باشید که منجر به ایجاد مکرر پینه می‌شود، ممکن است جراحی توصیه شود. در این مورد، جراح شما ممکن است نیاز به برداشتن یا تراز مجدد بافت استخوان داشته باشد.

مورد دیگر این است که پینه بسیار دردناک باشد و شما را از راه رفتن راحت یا عادی باز دارند. برای انجام جراحی، متخصص پا یا جراح شما از یک تیغه تیز برای برداشتن ناحیه ضخیم شده استفاده می‌کند. این جراحی معمولاً دردناک نیست و اغلب فرد می‌تواند بالافاصه روی پاهایش بایستد و راه رود.

زخم شدن پینه می‌تواند خطرناک باشد؟

پینه‌ها ممکن است بیش‌ازحد ضخیم و خشک شوند، درنتیجه شکاف پیدا کنند و حتی دچار خونریزی شوند. برای فردی که از سلامت کلی برخوردار است، این می‌تواند یک مشکل باشد اما آن‌چنان خطرناک نیست، در حالی که برای فردی که به دیابت مبتلاست، زخم پینه می‌تواند به‌سرعت از کنترل خارج‌شده و حتی منجر به نیاز به قطع عضو شود. دیابتی‌ها بیشتر در معرض تشکیل پینه هستند. یکی از دلایل آن نوروپاتی است، آسیب عصبی که منجر به از دست دادن احساس در پا می‌شود. یک دیابتی که به‌طور مرتب پای خود را چک نمی‌کند، ممکن است تشکیل پینه را احساس نکند. علاوه بر این، نوروپاتی به اعصابی که تولید عرق را کنترل می‌کنند و چربی پوست را تنظیم می‌کنند، آسیب می‌رساند. بنابراین، افراد دیابتی بیشتر مستعد خشکی، پینه و ترک خوردن پوست هستند. اگر پینه بیش‌ازحد ضخیم شود، شکافته شود و عفونی شود یا به زخم باز تبدیل شود، می‌تواند برای یک بیمار دیابتی فاجعه به بار بیاورد. زیرا در این افراد زخم باز به‌راحتی درمان نمی‌شود و درنتیجه زخم ممکن است عفونی‌شده و عفونت می‌تواند به استخوان یا خون سرایت کند و زمانی که خون شما آلوده شد، می‌تواند منجر به سپسیس یا مسمومیت خون شود. این حالت کشنده است.

برای بیماران بدون دیابت، عوارض ناشی از داشتن پینه نادر است، اما احتمال آن صفر نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *