دیابت, زخم دیابتی, مقالات

انواع زخم دیابتی را بهتر بشناسید

انواع زخم دیابتی

بیماری دیابت در صورت عدم کنترل درست و به موقع میتواند عوارض جدی به همراه داشته باشد. زخم دیابتی از جمله عوارض بیماری دیابت هستند که در صورت عدم کنترل میتوانند بسیار مضر باشند.حتی در موارد شدید شاهد بوده ایم که دیگر نمیتوان از ناحیه ای که دچار زخم دیابتی شده است ، استفاده کرد.در خصوص اهمیت آشنایی با زخم های دیابت ما مقاله ای تحت همین عنوان تهیه و منتشر کردیم تا شما با کسب اطلاعات کافی بتوانید از خود مراقبت کنید.ز

درجه بندی زخم دیابتی

براساس درجه بندی واگنر، زخم دیابتی به 6 دسته زیر تقسیم می‌شوند:

  • زخم دیابتی درجه صفر: در این درجه هنوز زخمی ایجاد نشده اما بیمار های ریسک می‌باشد و احتمال ایجاد زخم پای دیابتی بسیار بالاست.
  • زخم دیابتی درجه 1: زخم سطحی که تا درم پیشرفته است.
  • زخم دیابتی درجه 2: زخم عمیقی که تا لایه های زیرین اپیدرم پیش رفته و ممکن است تاندون یا استخوان مشخص باشد.
  • زخم دیابتی درجه 3: زخم عمیق همراه با آبسه و استئومیلیت (عفونت استخوان)
  • زخم دیابتی درجه 4: گانگرن انگشتان پا
  • زخم دیابتی درجه 5: گانگرن تمام پا
زخم دیابتی

انواع زخم دیابتی

به طور کلی می توان زخم دیابتی را در دو دسته قرار داد. زخم هایی که منشا خارجی دارند مانند زخم پای دیابتی و زخم هایی که منشا داخلی دارند.

زخم دیابتی خارجی:

در بسیاری از موارد بیماران دیابتی این نوع زخم دیابتی را جدی نمی گیرند و فرض میکنند که مانند دیگر زخم های عادی روند بهبودی مشخصی دارد. این فرض تا حدودی درست است اما همیشه درست نیست زیرا در برخی موارد زخم دیابتی خارجی اگر مورد توجه قرار نگیرند، می توانند بیمار را در معرض عوارض حدی قرار دهد. از جمله انواع زخم دیابتی خارجی میتوان موارد زیر را نام برد:

  • برش های پوست
  • سوختگی ها
  • ضربه ها
  • کبودی ها و…

زخم دیابتی داخلی:

این نوع زخم دیابتی نیاز به توجه و مراقبت های ویژه دارد.در نتیجه باید پزشک و متخصص خود به زخم دیابتی داخلی توجه کرده و تحت کنترل بگیرد.زخم دیابتی همچون زخم های پوستی، ناخن های انگشتی ، کولوس و … منشا داخلی دارند که میتوانند موجب شکستگی در پوست و بافت های اطراف آن شوند.در موارد شدید تر احتمال بروز عفونت های باکتریایی وجود دارد.

زخم پای دیابتی

علائم و نشانه های زخم دیابتی

  • زخم دیابتی ممکن است با علائم و نشانه های زیر همراه باشد:
  • درد مزمن
  • علائم التهاب (تورم، قرمزی، گرما، درد و از دست دادن عملکرد)
  • علائم عفونت (زهکشی، تخلیه، بوی بد و بافت مرده)
  • سوزش و خستگی (علائم آسیب عصبی)
  • تب / یا لرز (علائم عفونت به تدریج بدتر می شود و می تواند تهدید کننده اندام یا حتی تهدید کننده حیات باشد)

برای آشنایی کامل تر می توانید مقاله علائم زخم دیابتی را مطالعه کنید و اطلاعات کاملی کسب کنید.

علل بروز زخم دیابتی

مشخص است که در افراد دارای بیماری زمینه ای دیابت هرگونه زخمی می تواند جزء زخم دیابتی محسوب شود اما اگر فرد سالم دچار علایم زیر باشد، میتوان این احتمال را داد که فرد سالم دچار بیماری دیابت شده است. از این رو افراد سالم باید با مشاهده علائم زخم دیابتی همچون موارد زیر به پزشک متخصص مراجعه کنند.

  • درد مزمن
  • التهاب و قرمزی
  • گرما
  • عدم وجود عملکرد ناحیه
  • عفونت
  • بوی بد و بافت مرده
  • سوزش و خستگی
  • آسیب های عصبی
  • تب و لرز شدید

چه کسانی در معرض خطر زخم دیابتی هستند؟

داشتن سطح بالای گلوکز در طولانی مدت باعث عملکرد نادرست سیستم ایمنی بدن می شود. با توجه به کاهش جریان خون و اعصاب آسیب دیده، بیماران مبتلا به دیابت در معرض خطر ابتلا به زخم های آلوده هستند. افراد زیر بیشتر در معرض خطر هستند:

  • بیماران دیابتی که بیماری های مزمن دیگری مانند آترواسکلروز، سطح کلسترول بالا، چاقی و ایدز دارند.
  • بیمارانی که دارای رژیم غذایی ناسالم هستند.
  • بیمارانی که سیگار می کشند.
  • بیمارانی که ورزش نمی کنند.
  • بیمارانی که شغل های خطرناکی دارند، مانند کارکردن با ماشین آلات سنگین، استفاده از ابزارهای تیز برای ساخت و ساز و …

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر شروع به دیدن گوشت سیاه شده در اطراف ناحیه زخم شده کردید ، سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا به دنبال راه درمان برای زخم پای آلوده باشد. در صورت عدم درمان ، زخم ها می توانند باعث ایجاد آبسه شوند و در مناطق دیگر پاها پخش شوند. در این مرحله ، زخم ها فقط با جراحی ، قطع عضو یا جایگزینی پوست از دست رفته توسط جایگزین های مصنوعی پوست قابل درمان هستند.

درمان زخم دیابتی

حتما شعار پیشگیری بهتر از درمان است را شنیده اید. این شعار برای بیماری دیابت بیش از دیگر بیماری ها قابل قبول است. پیشنهاد میکنم حتما در پیشگیری از بیماری و زخم دیابتی اقدام کنید. اما ار ار از کار گذشته باشد متخصصین انواع زخم دیابتی را با روش های زیر کنترل میکنند.

آنتی بیوتیک ها:

این دارو ها معمولا برای زخم های آلوده و عفونی به کار میروند.

جراحی:

در روش جراحی از درمان های زخم دیابتی، بافت مرده یا آلوده برداشته شده تا بافت سالم درمان و احیا شود.

مراکز مراقبت از زخم :

برخی بیماران که زخم دیابتی همچون کولوس ، زخم ناخن ، زخم های مزمن و… دارند می توانند تحت مراقبت این مراکز قرار گیرند.

قطع عضو:

در صورتی که درمان زخم دیابتی ناممکن باشد برای جلوگیری از پیشرفت زخم به نواحی ، قطع عضو صورت می گیرد.معمولا زخم های عفونی شدید منجر به قطع عضو میشوند.

جلوگیری از زخم دیابتی

پیشگیری از زخم دیابتی برای اطمینان از یک زندگی سالم عادی و فعال برای بیماران دیابتی بسیار مهم است. یادآوری این نکته حائز اهمیت است که زخم دیابتی در برخی موارد میتوانند ناتوان کننده و تهدید کننده زندگی باشند.

  • کنترل دیابت با پیروی از توصیه‌های پزشک برای درمان و اصلاح شیوه زندگی که شامل رژیم غذایی سالم، ورزش منظم ، ترک سیگار و نظارت منظم بر میزان قند خون است.
  • بازرسی روزانه و تمیز کردن اندامها زیرا آنها مستعد زخم ها و جراحات هستند.
  • کوتاه کردن دقیق و صحیح ناخن ها
  • همیشه از جوراب های تمیز استفاده کنید تا از پا محافظت کنید و هرگز پا برهنه راه نروید (از جوراب های محکم که ممکن است گردش خون به پاها را کاهش دهد ، خودداری کنید).

برای شناخت دقیق تر راه های درمان زخم دیابتی می توانید بر روی کلمه لینک شده کلیک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *